Yarın öğle vakti Hüseyin’in boyu ok gibi olur

باز جوید شه بی یار ز عباس نشان

ز علمدار خود آن خسروی شمشاد قدان

که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان

قرص خورشید هم از خجلت او پنهان است

امشبی را شه دین در حرمش مهمان است

ظهر فردا بدنش زیر سم اسبان است

مکن ای صبح طلوع مکن ای صبح طلوع

تو خودت میدونی طاقت ندارم آخه من تو رو به کی بسپارمت

باورم نمیشه آخرین شبه فردا این موقع دیگه ندارمت

آخه من چه جوری طاقت بیارم چقدر زود داره میگذره حسین

سال و ماه و روزمون تموم شده دیگه ساعتای آخره حسین

آخه پنجاه ساله پا به پات بودم آخه پنجاه ساله بی قرارتم

آخه پنجاه ساله مادرت شدم آخه پنجاه ساله کنارتم

علی اکبر به اجازت ز پدر خواهشمند

صبر از این بیش ندارم چه کنم تا کی و چند

جان برقص آمده از آتش غیرت چو سپند

بوسه ای بر لب خشکم بزن ای چشمه ی قند

دستی اندر خم زلفی که چنین پیچان است

امشبی را شه دین در حرمش مهمان است

فردا این موقع اگه خوردی زمین بگو دلواپسی مو چیکار کنم

همتون میخواید برید من میمونمم غصه بی کسی مو چیکار کنم

فردا این موقع سرت شلوغ میشه فردا این موقع سرت رو میبرن

فردا این موقع یواش یواش دیگه به اسیری خواهرت رو میبرن

فردا این موقع رو سینه ات میشینن فردا این موقع زیر نیزه گمی

فردا پیکرت رو درهم میکنن فردا این موقع ها تو زیر سمی