Dert dünyam karanlık ve soğuk

دنبال پاره های پیکرت میگردم

با هر قدم رو خاکا میشینم

ای قطعه قطعه تو رو تو عبا میچینم

وای همه دار و ندارم

نای برگشتن به خیمه رو ندارم

زیر پا موندی چرا ای پاره پاره ام

ولدی علی

هر کسی بهت رسیده میزنه لگدی علی

پسرم علی

چه جوری این بدنو به خیمه ها ببرم علی

پسرم علی

تا که افتادی زمین داد زدم کمرم علی

یه جوری بابا تنت دریده

هر تیکه تو دست این و اون رسیده

زینب نگاه کن دیدی که آخر

علی اکبرم شده علی اصغر

وای ببین در احتزارم

آخرم نشد که نیزه تو پهلوتو درآرم

کاش یه بار دیگه اذان بگی کنارم

دهنت شکست

جلو چشم عمه زینب استخون ...

دلم آروم نداره

جلو چشمم پاشو رو گلوت میذاره