Yalnız bırakma Emmü’l-Mesâib’i

خیمه نفرست اسب بی صاحب رو

ای وای من

مقتل میگه: از مادر آب خواستی

آقا بردن پیرهنتو راستی

خواهرت به نفس نفس افتاد

خیمه دست شمر و شبس افتاد

نفس بکش مادرت پس افتاد

ای وای من

مقتل میگه: پنجه تو موت کردن

بی پیرهن هی زیر و روت کردن

تنهایی تو ، تو قتلگاه دیدم

روی سینه ات چکمه سیاه دیدم

حسین وای حسین وای ...

آقای من دین و دنیای من ...

***

مثلا تو قبول کردی کوله بارمو هم بستم

مثلا من الآن توی راه کرببلا هستم

مثلا رسیدم دارم زیارت نامه میخونم

مثلا رو به ایوون حرمت زیر بارونم

ای باوفا جا موندم

از کربلا جا موندم

***

چشمامو که میبندم

روح سرگردونم کربلا میره

اشکامو میبینی که

هر لحظه دور از تو گریه ام میگیره

میکشه ما رو فراق کرببلا کرببلا

میکشه دل رو عراق کرببلا کرببلا

بگن سفر میگم فقط کرببلا کرببلا

اربعین میخوام ازت کرببلا کرببلا

***

تو میگی رفیقمی تو از اون رفیق صمیمیا

من میگم غلامتم من از اون غلام قدیمیا

تو سراغ من بیا چه کنم فراقتو حسین

همش از عراقیا میگیرم سراغتو حسین

سیدالشهدا ...