Ey Rabbimiz

باز کن در که جز این خانه مرا نیست پناهی

من نه آنم که ز لطف و کرمت چشم بپوشم

نه تو آنی که کنی منع گدا را ز نگاهی

در اگر باز نگردد نروم باز به جایی

پشت دیوار نشینم چو گدا بر سر راهی

تو کریمی و دو صد کوه به یک کاه ببخشی

من بیچاره چه سازم که ندارم پر کاهی

ربنا آمنا فاغفر لنا و ارحمنا و انت خیر الراحمین