Kerîmler

سحرها خدا را صدا کرده ام

خودم را بر این سفره جا کرده ام

در این پانزده شب دعا کرده ام

خدایا به چشمان مست حسن

بده دست من را به دست حسن

من امشب بر آنم که مثل قدیم

دلم را ببندم به راه نسیم

در این ماه با یا علی یا عظیم

بیفتم به دست و به پای کریم

کریم کریمان عالم حسن

دمت گرم دردت به جانم حسن

در آن شب که عالم قمر دار شد

درخت نبوت ثمر دار شد

علی نذر کرد و پسر دار شد

زمین پیش پایش خبردار شد

چه بهتر از این که به هر انجمن

به زهرا بگویند ام الحسن

حسن اسم اعظم حسن کل دین

حسن حق مطلق حسن بی قرین

حسن کیست ایاک هر نستعین

حسن کیست گردن زن ناکسین

به حلم حسن دشمن اقرار کرد

معاویه را صلح او خار کرد

منی که شدم مبتلای حسین

زمین خورده ام پیش پای حسین

شدم وقف دولت سرای حسین

چه بهتر که محض رضای حسین

به پا خیزم و باز طوفان کنم

دوباره حسن جان حسن جان کنم

حسین است مست وقار حسن

حسین است هر جا کنار حسن

حسین است دنبال کار حسن

حسین است در اختیار حسن

حسینی که سرها کف پای اوست

امیری حسن روی لبهای اوست