Gençliğimi günahlarda tükettim

چقده صبر کردی شاید دوباره برگردم

توو خوشیام اصلاً به تو حواسم نیست

یه روزی می‌فهمم جز تو رفیقی واسم نیست

از من نا امید نشیا

سنگ رو یخم نکنی

من شاید به درد بخورم

سهم دوزخم نکنی

شرمندم خودم می‌دونم

اونی که می‌خوای نشدم

هر دفعه یه جوری زدم

زیر وعده‌های خودم

بازم دستمو بگیر

با لطف همیشگی

محتاج نگاهتم

اصلاً هر چی تو بگی

فقیرک ببابک یا باب النجاة

آخه به غیر از تو مگه کیو دارم

همه ی هستیمو آقا به تو بدهکارم

همه جا رسوای خوب و بدم کردن

تو قبولم کردی جز تو همه ردم کردن

تو بهتر از همه کس

میدونی راز منو

دوست دارم هرچی رو که

یادت میندازه منو

بردن اسم حسین لطف زهرا به منه

نوکر زیر علمت واست سینه میزنه

اسمت روی لبمه تا جون دارم آقا جون

عشقت رو نگیر ازم واسه ی گدا بمون

فقیرک ببابک یا باب النجات

من رشته ی وصلی گناهینان قیردیم

دوزون ییدیم بیر عمر اما دوزدانی سیندیردیم

هچ زاد بو غم مثلی نوکری آغلاتماز

سنده منی آتسان هچکس دای اوزومه باخماز

قویما که بو غمه یانیم

قویما عمروم اولسون هدر

سندن آیری دوشسه اگر

سن بیلن که قلبیم ئولر

هردن بیر سوروش حالیمی

هردن حالیمی خبر آل

هردن چک الین باشیما

سایه ن باشیم اوستونه سال

ای کاش که گله بیلم

بیردفعه قوجاقیوه

من بیر عمر اغلارام

عطشان دیل دوداقیوه

شاعر: حجت الاسلام محمدرضا رضایی