İçimde sizden başkasına heves yok

غیر درگاه شما دست گرایی ابدا

سینه میکوبم و دم میزنم غیر حسین

نبود بر لب من هیچ نوایی ابدا

تو مپندار که من غیر تو دلبر گیرم

بی وفایی کنم و دلبر دیگر گیرم

بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری

من کفن پاره کنم زندگی از سر گیرم

حسین آقا جان آقا جان آقا جان ...

کودکی بودم و از لقمه تو مرد شدم

جز غذایت نزدم لب به غذایی ابدا

هر کجا ذکر حسین است همانجایم من

غیر روضه نروم هیچ کجایی ابدا

ربنا های قنوتم همه اش کرببلا ست

جز حرم بر لب من نیست دعایی ابدا

کربلایی نشوم هم به شما مدیونم

نکنم هیچ کجا چون و چرایی ابدا