Gözünü aç, ben kimsesiz Ali

گوشه چشمی ز تو باشد بسم

از سخن افتاده ای با من ولی

چشم بگشا من علی هستم علی

ای که بامن بسته ای لب درکلام

پلک بر هم میزنی جای سلام

صحبتی کن ای همه دارایی ام

رحم کن زهرا بر این تنهایی ام

با فراق خود سیه پوشم مکن

من غریب هستم فراموشم مکن

جان زهرا روز من را شب مکن

چادرت را بر سر زینب مکن

پر شکسته این چنین پرپر نزن

تازیانه بر دل حیدر مزن

ای تمام عشق بانوی علی

لرزه افتاده به زانوی علی

خانه را عاری ز خوشحالی مکن

جان من پشت مرا خالی مکن

می روی ای بهر عصمت را عروس

جای من لبهای محسن را ببوس