Ah, bize yol kapandı

دستش که بالا رفت ماه گرفت

وقت و بی وقت به یادش میفتم

که اون روز تو کوچه با گریه میگفتم

به پرش نزن لااقل جلو پسرش نزن

بی هوا نزن بسه انقدر بی حیا نزن

یارالی ننه ...

میگن که گوشواره شکست

میگن روی زمین نشست

پر شکست کبوتر شکست

دستش که بالا رفت سر شکست

اهل عالم نبینید صبورم

من اون روز تو کوچه شکسته غرورم

بمیرم براش حوریه تاب کتکو نداشت

بمیرم براش کاشکی مادرم فدکو نداشت

از خودم دیگه سیر شدم

دستش که بالا رفت پیر شدم

بعد کوچه نبود ازدحامی

نبود حرف بازار نه بزم حرامی

وا مصیبتا شهر شامه شهر بی غیرتا

وا مصیبتا مثل فاطمه است همه صورتا

مُردم مثل مادرت کتک خوردم

رقیه دخترت جون داد سر رو زمین افتاد

کشته کرب و بلا سن یارالی من یارالی