Ben kendi iman gücüme dayanırım.

با همین گریه من همه شهر شده گوش به فرمان خودم

علم عزت و ایثار شدم همره خواهر تو

با رجز های دلم من علمدار شدم

شد اسیر نفس حیدری ام همه شام خراب

خاطرت جمع که من تب دارم

پدر خسته من خاطرت جمع بخواب

این دل تنگم عقده ها دارد

گوییا میل کربلا دارد

این دل تنگم غصه ها دارد

گوییا میل کربلا دارد

شب تاریکی و بی تابی و من و عمه عمه زینب

شب تنهایی و جان رسیده بر لب

کاش در کرببلا یا به مقتل یا به خیمه یا کنار علقمه میمردم

کاش در کرببلا یا به نیزه یا به شمشیر یا در آتش مثل فاطمه میمردم

بابا تو که رفتی من همسفر سرت شدم

پا به پای علی اصغرت شدم

شب تاریکی و بی تابی و تنهایی زائر مادرت شدم

این دل تنگم غصه ها دارد

گوییا میل کربلا دارد

این دل تنگم عقده ها دارد

آرزوی مردن جای تو را دارد

غم و داغ کوفه کوچه به کوچه زخم زبان ها کشت مرا

غارت خیمه زخم سنان ها کشت مرا

جسم بی سر کشت مرا

داغ حنجر کشت مرا

یاد خنجر کشت مرا

روی نیلی کشت مرا

ضرب سیلی کشت مرا

خار مغیلان کشت مرا

ناله طفلان کشت مرا

بغض مانده در گلو کشت مرا

خجلت از روی عمو کشت مرا

گریه مخفی زینب کشت مرا

خیزران خوردن بر لب کشت مرا

خیزران کشت مرا

ساربان کشت مرا

آنقدر رنج اسیری بردم

کاش در کرببلا میمردم

این دل تنگم عقده ها دارد

دخترت در این خرابه کربلا دارد

این دل تنگم غصه ها دارد

گوییا میل کربلا دارد