Her gün sensizliğim karmaşa

کاری بکن دل گریزونم به سمت خونه تو برگرده

با این که میدونم بدم آقا بزرگی کن نکن ردم آقا

من زیر خیمه ی عزای تو از بچگی سینه زدم آقا

ای که امید نا امیدایی ای که پناه بی پناه هایی

رومو چرا از تو بپوشونم ای که امام رو سیاه هایی

ارباب من حسین ارباب من حسین

اون که نداره تو رو تو عالم هیچ وقت سعادت مند نیست آقا

غیر از ضریح حضرت عباس دستم به جایی بند نیست آقا

برای اینکه نوکرت باشم خوب میدونم که خیلی کم بودم

اما خدا شاهده این چند وقت هر لحظه دلتنگ حرم بودم

سربندمو لباس مشکیمو این پرچم سیاه و این شالو

من از دعای مادرت دارم این رفت و آمد های هر سالو

ارباب من حسین ارباب من حسین