Ey hizmetkârlığın yönü, tüm şereflerin özü

ای به تمنای غمت به لب اهل ولا زمزمه

ذاکر و مداح توام نظری ای پسر فاطمه گرچه تو را نوکر ناقابلم

نوکری ات داده صفا بر دلم

ای پدر و مادر من به فدای لب عطشان تو

نیزه و شمشیر و سنان کفن پیکر عریان تو

بر سر نی جلوه کنان سر هم چون مه تابان تو

مرا مران مرا مران از درت به پهلوی شکسته مادرت

سوز بده بر سخنم به دل سوخته خواهرت

تا که بگویم سخن از تن صد چاک علی اکبرت

ناله زنم یاد کنم ز لب خشک علی اصغرت

گریه بر آن کشته کنم که بر او ارض و سما گریه کرد

مادر و جد و پدرش به نهان و به ملا گریه کرد

بر تن صد پاره او پسرش شیر خدا گریه کرد

گوهر اشکم شده این ایثار تو گریه کنم یاد علمدار تو