Sen “yardım var mı” dedin, ben “lebeyk” dedim

مثل طوفان زد به قلب دشمن

ابن الحسن ابن الحسن

داره میکشونه سمته تو منو شوقا لابیک

میشنوم صدای بابام حسن و شوقا لابیک

فاطمه سینه زن و کربوبلا گریه کن

روضه داره میرسه به الشمر و جالسون

خیمه ها غرق اه و زاریه

رسیده وقت علمداریه

ابن الحسن ابن الحسن

نکنه دیر برسم به قتلگاه موندی بی پناه

داره بی سوار سمت خیمه گاه میره ذولجناه

من که نمردم هنوز رقیه گریه نکن

روضه داره میرسه به الشمر و جالسون

بسم الله و فی سبیل الله

شد بی دست کربلا عبدالله

ابن و الحسن ابن و الحسن

و سیعلم الذین ظلموا میخونه عمو

تنه هردومون به زیر مرکبا میمونه عمو

میخواد رو سینت بیاد راهش و باز میکنه

شمر با چکمش من و از تو جدا میکنه