Cuma gecesi

تو هیاهوی زمونه با خودم درگیرم

نفسم خس خس برگاست که زیر پا مونده

هوای دنیا چه سنگینه دارم میمیرم میمیرم

باید اول دلو پیش قدم کنم

باید این فاصله ها رو کم کنم

تا تو یک بار منو قابل بدونی

بتونم پرچمتو علم کنم

میره هرکس که دلش رفتنیه

تو دلش حرفای ناگفتنیه

شب جمعه حرمش دیدنیه دیدنیه

یه شکسته پرم و تو هوس پروازم

بی صدا موندم و شد بغض گلو آوازم

حالا که از حرمت دورم و نزدیک غمم

یه حرم تو دلم از جنس غمت میسازم میسازم

اومدم تا که برات گریه کنم

زیر خاکم به هوات گریه کنم

بغض اون ده شبه همراهمه تا

واسه خشکی لبات گریه کنم

دل من وقف هوای حرمه

همیشه سائل لطف و کرمه

شب و روز گریه برای تو کمه

خیلی کمه

میره هر کس که دلش رفتنیه

تو دلش حرفای ناگفتنیه

شب جمعه حرمش دیدنیه دیدنیه