Benim kıblem Kerbelâ — Hüseyin’in gönülleri okşayan sokağı

سجده گاه مردنم روی زانوی حسین

مستجاب الدعوه خیمه اهل کساء

سینه زن هاتو ببر دست جمع تا کربلا

کربلا یا کربلا ...

آرزومه وقت خواب با تو به رویا برم

زائرت شم وقت مرگ بعد از این دنیا برم

جمعه شب ها که میشه پر میگیرم تا خدا

مثل شش گوشه میشه صحن این هیئت سیاه

روز دنیا میشود هر شب جمعه سیاه

مادری دامن کشان میرود تا قتلگاه

زیر پای نیزه ها ناله ها میزد حسین

پیش چشم مادرش دست و پا میزد حسین

مادر او میدوید در میان قتلگاه

بر سر و سینه زنان از برای سر جدا

حسین ...