Her Perşembe gecesi kalbimde hüzün

حرارتی ست قدیمی که در دلم دارم

اگرچه دست تهی دارم و گدا طبعم

دل شکسته خود را که دست کم دارم

میان نامه من خالی است از خوبی

گناه و جرم و خطا را همه رقم دارم

مرا به حُرمت موسی الرضا میبخشید

خوشم که رعیتم و شاه ذوالکرم دارم

به امر حضرت سلطان حسین میگویم

به لطف فاطمه ارباب محترم دارم

حسین گفتم و جان و دلم به جوش آمد

مرا ببخش فقط اشک تازه دم دارم

نشد که زائر کرب و بلا شوم باشد

دلم خوش است میان دلم حرم دارم

برات کرب و بلایم به دست عباس است

دوباره مُلتمس دامن علمدارم