Bu gece kalbim ağlamak istiyor

امشب سینه می‌زنیم همه کنار پرچم امام صادق

عجیب چشمام برای غربتش می‌باره

غریب امامیه که سنگ قبر نداره

یکی که نیست چهار تا قبر بی چراغه

یکی که نیستی شمع رو قبرشون بذاره

قلب من بازم عزا گرفته

تو دلم روضه غم به پا شد

روضه یه پیرمرد خسته

که تو کوچه بهش جسارت‌ها شد

مظلوم یا امام صادق ...

وقتی که محو عبادت بود

یه مشت اراذل اومدن تو خونش

مثل یک پرنده غریب آتیش زدن به باغ آشیونه اش

چقدر مثل غم مدینه بوده این غم

دلم میره تا روضه محرم

یه روز یه مشت در یه خونه رو شکستن

یه روز آتیش زدن به خیمه‌ها دمادم

کربلا غریبی و اسیری

بچه‌هایی که رو خاک دویدند

یه طرف سر رو به نیزه بستن

یه طرف گوشواره می‌کشیدن

ای وای آه از این غریبی ...