Yorgun ve yalnız, ne kadar da garip

بابا حیدر رفت از خونه

با گریه تا سحر بیداره

میدونه لحظه دیداره

شبای تار کوفه دیگه سحر نداره

تموم دنیا مضطر

شبیه صبح محشر

ملائکه میخونن غریبه حیدر

علی علی یا حیدر ...

دیگه از دست غصه آزاده

رنگ خون میشه این سجاده

تو فکر آتیش و مسماره

شهید خون رو دیواره

به جز خدا کسی از حالش خبر نداره

یادش نمیره آخر

تو شعله افتاد مادر

میون آتیش میسوخت گلای معجر

علی علی یا حیدر ...

تا رها شد از بغض سی ساله

نوبت اشک بر گوداله

حسین به نیزه سر میذاره

به پیکری که شد صد پاره

رو خاک داغ صحرا ای وای کفن نداره

افتاده زیر خنجر

غریب و خونین پیکر

زهرا براش میخونه غریب مادر

حسین غریب مادر ...