Hasret ve sabır — ayrılığın yakıcı acısı

من پشت درم آقا راهم بده یه جوری

راهم بده که با تو دنیا رو میشه پس زد

باید همه عمر رو تو راه تو نفس زد

اسمت مرهم دردامونه

من پشت درم صاحب خونه

آغوشت رو وا کن محتاجم

میدونم دلت مهربونه

بغض و گریه و شب و اشک و آه

آروم دلم ابی عبدالله

با یاد لب خشکت محزونه همه روزام

این جور نمیشه حالم حتی واسه عزیزام

این قصه منو کشت تا از خاطرم عبور کرد

گریه به سر زخمی خاکستر تنور کرد

دل میسوزه از آه زینب

ناله های جانکاه زینب

روی نیزه هم غرق نوری

قربون سرت ماه زینب

رو نیزه سرت زیر نور ماه

آروم دلم ابی عبدالله

از خیمه که صدای مظلومیت رو شنیدم

از رو ذوالجناح تو افتادی و بریدم

افتادی و ندیدی ما رو به کی سپردن

از پستی زمونه است پیراهنت رو بردن

اف بر زندگی دوره ات کردند

رفتند خیمه بیچارت کردند

اول پیکرت بعدم خیمه

هر چی دیدن رو غارت کردند

نامحرم کجا خیمه های شاه

ای وای از حرم ابی عبدالله

یا متعالی المکان حسین جان به قتلگاه چه میکنی

ای آبروی دو جهان حسین جان به قتلگاه چه میکنی

کاف حاء یاء عین صاد حسین ای داد حسین

میزنم فریاد حسین ای داد حسین

ماکو ماکو مای حسین ای وای حسین