Aşura’nın hanımefendisine feda

صدای زخمی ما و کمر درد علم کش ها

چه آمد بر سر گلزار تو شهد و شمیمش کو

اگر کرببلا کنعان شده نسیمش کو

چه ها کردند با آل علی این بی وفا مردم

جواب مهربانی های بابای کریمش کو

زده تکیه به نیزه یکه و تنها می اندیشد

بریر و مسلمش رفتند یاران قدیمش کو

پریشان می نویسد شاعرت این روز ها آقا

نگو از طبع موزونش نگو ذوغ سلیمش کو

دلم تنگ است قرآن خواندن لب های خونین را

بگویید آیه های سرخ اصحاب و رقیمش کو

شب است و کاروان در حرکت و حالش پریشان است

نمیداند کسی این وقت شب طفل یتیمش کو

به دشت تف زده گل پاره های نور میبینم

اگر سوره است بسم الله الرحمن الرحیمش کو

کسی شق القمر کرده است ماه هاشمی ها را

عقیقی سرخ بر نیزه است نیمش هست نیمش کو

اشاره میکنم به نام سرخت روی پرچم ها

اگر پرسید مشتاقی صراط مستقیمش کو

شاعر: حامد عسکری