Edeb ve gayretin Abbas

همه مدیون مادری تو بود

هر کسی لایقش که حیدر نیست

این علامت ز برتری تو بود

ام البنین ...

پسرانت همه مرید علی

این برایت همیشه یک فضل است

افتخار شما همین بس که

پسرت حضرت اباالفضل است

ام البنین ...

تا که دیدی بشیر را گفتی

ای بشیر از حسین من چه خبر

پسرانم همه فدای حسین

از ضیاء دو عین من چه خبر

ام البنین ...

تا شنیدی حسین را کشتند

ناله ات از زمین بالا رفت

جای زهرا براش ناله زدی

ناله ات تا به پیش زهرا رفت

ام البنین ...

گریه کرد از فراق فرزندش

یادمان غروب عاشورا

روضه میخواندی از دل گودال

روضه میخواندی از غریبی و

روضه از سینه ای که شد پامال

تا که نیزه به او اصابت کرد

تیره گون آسمان عالم بود

نانجیبان مگر نمیدانید

این گلو بوسه گاه خاتم بود

ام البنین ...