Ey Ümmü’l-Benin, bey ve sancakdar gelmedi

شعله کشید آتش غم در جگر شعله ورم

از داغ تو جان آسمان می‌سوزد

با غربت این اشک روان می‌سوزد

بعد از گذر سه سال قلب تو هنوز

از شرم گلوی کودکان می‌سوزد

ای ام بنین میر و علمدار نیامد

سقای حسین سید و سالار نیامد

از اثر ناله تو گشته کمان قامت صبر

روضه بخوان بر سر این صورت غم

تا هلهله در لشکر کفتار افتاد

پیش تن او شاه به اسرار افتاد

دست حرم خون خدا را بستند

وقتی به زمین دست علمدار افتاد

ای ام البنین یاد علی آب نمی‌خورد

سقای حرم بود ولی آب نمی‌خورد

ای ام البنین میر و علمدار نیامد

سقای حسین سید و سالار نیامد

تا به زمین خورد و شکست

غرق به خون بال و پرش

فاطمه آمد بکشد دست نوازش به سرش

بر سر سینه داغ دشت افتاده علم

جاری شده خون جگر از چشم حرم

هرچند که علقمه نبودی اما

زهرا عوض تو ناله می‌زد پسرم

ای ام بنین پهلوی آن یار شکسته

دست و دل و ابروی علمدار شکسته

ای ام بنین میر و علمدار نیامد

سقای حسین سید و سالار نیامد