Ey Bağdat’ta devrilmiş servi, kalbim kan oldu

نگین ات را سلیمان وقت دیدن باورش کردم

برو پای کفن را شمع امضا کرده پروانه

پرم را نیز دعوت کن اگر خاکسترش کردم

برایت نخل های علقمه مشکی به تن کردند

تو را هم دشمنانت کشته دور از وطن کردند

کربلا بود همینجا همه هستم رفت

آنکه یک عمر دلم را به دلش بستم رفت

تا گرفتم بدنش را به دم تیغ و ثنان

آنقدر زخم شمردم عدد از دستم رفت

از حرم رفت و روز من شب شد

گریه کردن نصیب زینب شد

نیزه آنقدر رفت و آمد کرد

بدن شاه نامرتب شد

حسین ...