Senin gibi Zehrâ’yı anarak ağlıyorum

از این به بعد تنهایی گریه میکنم

مثل آدمی که هیچکی رو نداره

تو رو بردنت شبونه از تو خونه

همه خاطره هامو خاک کردم

خداحافظ زندگی عاشقونه

باور نمیکنم خون آبه میشستم امشب از رو پیرهنت

باور نمیکنم این تو بودی که این همه آب شده بود تنت

باور نمیکنم تو یاس خونه ام بودی و از ریشه چیدنت

باور نمیکنم من با همین دست ریختم خاکو روی تنت

باور نمیکنم ...

شبیه تو زهرایی گریه میکنم

از این به بعد تنهایی گریه میکنم

تو رو از دستت دادم توی یه لحظه

دیگه هیچی واسه من نمیارزه

کجا رفت اون علی فاتح خیبر

پاشو نیستی داره زانو هام میلرزه

باور نمیکنم چند روزه که حسن دیگه غذا نمیخوره

باور نمیکنم در یه جوری کنده شده که جا نمیخوره

باور نمیکنم همسایه هم واسه تسلیت نیومدن

باور نمیکنم مغیره و قنفذ تو رو دو تایی میزدن

شبیه تو روز و شب گریه میکنم

از این به بعد با زینب گریه میکنم

تو که نیستی یه گوشه افتاده زینب

با چه سختی روی پاش وایستاده زینب

میبینه تو روز عاشورا بلایا

خدا اون روز برسه به داد زینب

باور نمیکنه وقتی میبینه نیزه ها رو تو تن حسین

باور نمیکنه وقتی میبینه رو زمین بی کفنه حسین

باور نمیکنه دست میزنه رو دست میگه این چه بساطیه