Ey her şeyim, bana gözlerini kapatma

بازم مثل اون قدیم حرفی بزن و بخند

چرا تو خونه از من علی رو میگیری

بال و پرت شکسته دست به پهلو میگیری

بمیره حیدرت که دست به بازو میگیری

نامردا پیش نگاه من تو رو شکستنت

با بی رحمی تمام میزدنت

افتادی پیش نگاه حسنت

پشتم رو زدن زمین تو کوچه حرومیا

پهلوت رو شکستن و کشتن منو بی صدا

دستامو بستن و تو کوچه ها کشوندنم

تو رو با تازیونه ها زدن سوزوندنم

ازم گرفتنت منو به غم نشوندنم

سوخته تو شعله و دود فاطمه جان بال و پرت

جای پا مونده به روی چادرت

بین تب داره میسوزه پیکرت

علی وای علی وای ...

یاد نمیره چه جور افتادی جلو چشمام

بازوت رو شکستن و این غصه بسه برام

یه عده نانجیب به غربتم میخندیدن

غرورمو شکستن و منو غریب دیدن

با گریه بچه ها کنار قبر میلرزیدن

لحظه به لحظه داری آب میشی روبروی من

پاشو از جا همه آبروی من

بغض سنگینی داره گلوی من

زهرا وای زهرا وای ...