Ateşi var, geceleri uyanık

دعاش اما الجار و ثم الداره

تو حرفاش پیش بچه هاش

میگه بارلها ازم راضی باش

دلگیره داره میمیره

نفس میکشه از تنش خون میره

گریونه دلش پر خونه

میگیره روشو از همه تو خونه

معلومه چقدر مظلومه

با دردایی که داره باز آرومه

ای بود و نبود من

ای یاس کبود من زهرا زهرا

تنها تکیه گاه من

عشق بی گناه من زهرا زهرا

از پیش من مرو زهرا زهرا

جان حسن نرو زهرا زهرا

قدش خم نگاهش مبهم

مثل پیرزن هاست تو این سن کم

چشماش تار میبینن هر بار

میخواهد راه بره دست میگیره به دیوار

دستاش زخم زیر چشماش زخم

نماز شب میخونه کف پاهاش زخم

قربونش با بوی نونش

بهش مدینه است لب خندونش

اما حیف شده اینجا حیف

گرفتن خوشی هامونو از ما حیف

کوه محکم علی تنها همدم علی برخیز از جا

بی تو میخورم زمین آه و زاری ام ببین بین غم ها

بانوی صف شکن در سنگر باش

حرف از سفر مزن با حیدر باش

از پیش من مرو زهرا زهرا

جان حسن نرو زهرا زهرا

لا جونه ولی مردونه پای اعتقادش بازم میمونه

یادم هست که از پا ننشست

بابامو نگه داشت اونم با یک دست

دعوا شد زدن در وا شد

تا افتاد زمین داد زدن حالا شد

در میسوخت کبوتر میسوخت

توی شعله محسن با مادر میسوخت

هم پهلوش شکست هم بازوش

به دیوار که خورد غرق خون شد ابروش

دشمن تازیانه زد آتش هم زبانه زد در پشت در

دیدم دست و پا زدی فضه را صدا زدی جای حیدر

دستم که بسته شد زهرا زهرا

دستت شکسته شد زهرا زهرا

از پیش من مرو زهرا زهرا

جان حسن نرو زهرا زهرا