Nahla el-Cesem, zayıf ve kırık kalbini ifade eder

می نویسیم هزاران دفعه فاطمه، فاطمه، زهرا، زهرا

وصف او را ز سر ناچاری

می نویسیم و الا زهرا، فاطمه بود، سراپا احمد

مصطفی بود سراپا زهرا

هر کسی را که ز نسلش دیدیم

حرمی داشته الا زهرا

ناحلة الجسم یعنی نحیف و دلشکسته میری

جوونی اما مادر پیری بهونه سفر می گیری

باکیة العین یعنی بارون غصه‌ها می باره

چشای مادر ما تاره دیگه علی شده بیچاره

منهدة الرکن یعنی توون برات نمونده بانو

کی قلبتو سوزونده بانو کی بالتو شکونده بانو

معصبة الراس یعنی بستی سری رو که پر درده

رنگ رخ تو مادر زرده تو کوچه کی جسارت کرده

جوری لگد خوردی که نمی تونی بلند شی از جات

جای غلافه رو بازوهات داری میری کنار بابات

هیچ کسی ای وای من نگفت تو کوچه به اون کافر

نزن زن رو جلوی شوهر بمیره زینبت، ای مادر

وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم